Net als in Afrika: 1 baby op de rug en 1 op de buik!

Nepal, vorige maand twee keer getroffen door een aardbeving. Ik zie angstige en verdrietige mensen. Angst om hun dierbaren te verliezen, angst omdat alles wat ze hebben opgebouwd in 1 keer is 'weggeslagen'... De zwager van een goede vriendin van mij komt uit Nepal, misschien schiet het daarom wel extra vaak door mijn hoofd? Wat ik zeker weet is dat ik het (nog) moeilijker kan loslaten nu ik zelf kinderen heb. Met tranen in mijn ogen kijk ik naar de verschrikkelijke beelden.

Vaak denk ik: onze meiden hebben het maar goed. Als ze trek hebben, krijgen ze een fles of hapje en als ze een volle luier hebben, trekken we een schone aan. Zo vanzelfsprekend! Maar ik weet als geen ander dat dit niet voor elk kind geldt. Als ambassadeur van Doingoood Foundation heb ik in Kenia veel kinderen ontmoet die in de meest zware en heftige omstandigheden leven. Ook heb ik drie maanden in een weeshuis gewerkt met ruim 30 kinderen waarvan de ouders niet meer voor hen kunnen zorgen of overleden zijn. Hun achtergrond is schrijnend. Zelf hebben we nu al ruim zeven jaar een sponsorkind uit dit weeshuis: Manu, ondertussen 11 jaar. Een vrolijk en mooi mannetje! We hebben nu zelf twee mooie dochters, maar Manu hoort er ook bij. Zo kreeg ik vorige maand nog een audiobericht van hem waarin hij ons bedankte voor zijn verjaardagscadeau en met de vraag wanneer we weer naar hem toe kwamen? Ik ben ondertussen al vier keer in Kenia geweest maar probeer hem nu uit te leggen dat het met twee baby's moeilijker is om hem weer op te zoeken. Zijn reactie: 'Hoezo? Mark kan toch een baby in een draagzak op zijn rug doen en jij ook? Of, wanneer je alleen komt, doe je een baby op de rug en op de buik?' Heerlijk de logica van een kind: waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Zo doen ze het in Kenia ook! Soms 1 op de rug, 1 op de buik en 1 aan de hand, en dat lukt ook! Ik probeer hem er toch maar van te overtuigen dat het allemaal wat lastig zal worden. En dan heb ik het nog niet eens over de onrustige situatie in Kenia op dit moment, waar begin april nog 148 studenten op een universiteit werden vermoord door terreurgroep Al Shabaab.

Natuurlijk hoop ik hem over een paar jaar weer te ontmoeten maar dan is hij een puber en zit hij misschien helemaal niet meer op ons en twee kleuters te wachten ;)

"Liefde is het enige wat zich vermenigvuldigt als je het deelt".

Dit staat op het geboortekaartje van onze tweeling. Een quote die mij ook altijd aan Afrika doet denken: deel jouw liefde, hoop en geluk en je krijgt er nog veel meer moois voor terug!

Tips van deze week: draagzakken, vrijwilligerswerk en goed doen!

  • Lange tijd ben ik op zoek geweest naar een goede draagzak. Wanneer Maud of Femm huilerig is, vindt ze het heerlijk om even op de buik 'mee te hobbelen'. Uiteindelijk hebben we twee mooie buikdragers van BabyBjorn mogen lenen. De draagzakken Miracle en Original werken voor ons erg goed. De meiden vinden het fantastisch en wij hebben onze handen vrij. In plaats van de kinderwagen, nemen we ook regelmatig de draagzakken mee als we op pad gaan. Heb jij tips voor een goede draagzak? Laat het weten op mijn blog! Handig voor andere (aanstaande) mama's.

  • Heb je kids maar (ook) de droom om vrijwilligerswerk te gaan doen? Ik attendeer je graag op de website van Doingoood Foundation. Hier vind je veel informatie over vrijwilligerswerk in Afrika. De Social Safari Experience is ook een aanrader, een inspirerende combinatie van reizen en vrijwilligerswerk in Afrika. Tip: maak deze reis samen met je gezin!

  • Geen vrijwilligerswerk of reizen maar wel een steentje bijdragen? Op de site helpen we je graag met het starten van je eigen actie!

Recent Posts
Archive
  • Facebook Clean
Volg ons ook op
social media

Copyright © 2015 Tweelingmama
Created by Wendy Meerbeek