Zomer, de angel uit de drukte

In de zomer gaan hier alle truien naar de zolder en worden de lange broeken verruild voor korte broeken (vooral een shock voor mensen in mijn omgeving die mijn huidtype nog niet kennen. Mijn benen zijn het best te omschrijven als Ral 9016 voor de verfkenners). De kinderen hebben vakantie en de temperaturen komen niet onder de twintig, net als het gemiddeld aantal wespen in onze tuin... zomer!


Voor ons gezin met Jippe (7) en de tweeling Jelte en Jurre (5) gaat de drukte nog even verder: Mama heeft nog geen vakantie en ving nog eventjes wat corona op en ik probeer tussen / tijdens de leuke activiteiten nog wat werkadministratie te doen en wat onhandige andere werk gerelateerde zaken als interne verhuizingen, alarmen, waterschade tot en met meterkasten met alle gevolgen van dien op te lossen. Het is dan ook die reden dat ik met mijn laptoptas in een speeltuin mét zwembad zit en net de laptop heb opgeruimd om een oogje in het zeil te kunnen houden bij het zwemmen.


Alle tweelingouders weten dat tussen dat besluit en de eerste plons nog minstens twintig minuten zit. Wat volgt is een worsteling met bezwete plakkerige kleding, het aantrekken van de zwembroeken (rot netjes!) en mijn persoonlijke ‘favoriet’: het leed dat insmeren heet. De water-resistant ultra UV-proof factor 50 met amper smeerbare plakkerige crème blijkt vooral waterbestendig als je als vader na het insmeren je handen probeert te wassen of je telefoon niet uit je handen probeert te laten vallen. Maar goed dan heb je wel waar voor die drie tientjes. Voor dat geld krijg je er dan wel een met glycrrhetinezuur en licochalcone. Geen idee wat die ingrediënten doen (bij scrabble zullen ze het in ieder geval goed doen). Maar je bent een slechte ouder volgens de drogist als je het huismerk neemt. Dan kun je je kind nog beter rechtstreeks op de keramische kookplaat leggen. Google leert me overigens dat die onuitspreekbare ingrediënten niet verzonnen zijn maar Chinese bestanddelen zijn. En ooit al eens een verbrande Chinees gezien?


'Ik zie keuvelende moeders met meegebrachte pakken lauwe wijn.'

Na die twintig minuten heb ik pas echt tijd om eens goed om me heen te kijken. De tweeling heeft er een sport van gemaakt om op allerlei manieren in het water te springen, Jippe amuseert zich met het opduiken van haarspelden, plukken haar en iets waarvan ik van afstand hoop dat het een ballon is. Nergens hangen hygiëne-certificaten en dat snap ik. Ik kan alleen maar duimen tijdens het eerste wc-bezoek van de tweeling dat er net flink nat gedweild is, maar vrees het ergste... Maar, heerlijk… zomer!


Aan de zwembadrand zie ik intussen keuvelende moeders met meegebrachte pakken lauwe wijn, instagrammende pubers, trotse oma’s en vooral de nieuwste TikTok rage: Ik zie mensen van alle leeftijden gekke pasjes maken met wilde handgebaren, soms vergezeld met korte, felle pasjes.


Het kost me anderhalve minuut tot ik door heb dat ik zelf ook meedoe en dat het helemaal geen nieuwe rage is... Het dansje is het effect van tientallen wespen. En ja, het zullen vast heel nuttige beestjes zijn, maar voor mij zijn het de ratten van de lucht. Ze blijven om je heen hangen, komen steeds terug, ze kunnen je flink irriteren, vluchten hebben weinig nut, ze zijn eigenlijk nooit alleen en ze maken het je onmogelijk om rustig te genieten van een maaltijd of een lekker drankje.

'Ze maken het je onmogelijk om rustig te genieten.'

Maar als ik de laatste alinea terug lees besef ik dat ik en vele andere tweelingouders daar al flink wat ervaring mee hebben... In ons geval nu al meer dan vijf jaar. En soms steekt dat. Los van alle mooie momenten die er gelukkig ook zijn.


Voor iedereen een fijne, wespenloze zomer gewenst. Smeer ze. Hopelijk kan de angel wat uit de ergste drukte voor ons allemaal. En voor alle kersverse tweelingouders: Het wordt makkelijker. Ooit. Schijnt.


Jeroen Meens

Super trotse, chronisch vermoeide tweelingvader van Jelte en Jurre (5) & Jippe (7)

Recent Posts