Vakanties met kinderen

Na een periode van flinke inspanning, een wat stressvolle periode op het werk, gecombineerd met een verwaarloosd buikvirusje gloort er altijd hoop in de vorm van een vakantieperiode aan het eind van de (vuurwerkloze) hemel: de kerstvakantie in dit geval. Vrouwlief werkt door, behalve de drie feestdagen, dus genoeg gelegenheid om met de jongens (de tweeling Jelte en Jurre, volgende maand 4 en Jippe van 6 jaar) te spelen. Niemand die precies op de normale tijd naar bed moet, dus alle tijd om mooie momenten samen door te brengen.




Zeker als er een tweeling aan ons bed staat om 04.15 uur ‘Mogen wij een filmpje kijken?’ Naast me voorzichtig gevloek onhoorbaar in een kussen verstopt. Na vijf minuten lig ik weer heerlijk met een vuist tegen mijn wang en een teen centimeters boven mijn kontgat te genieten van de vakantie.


06.15 uur Ik hoor Jippe naar de wc gaan voor een grote boodschap en vijf minuten later (zonder doorspoelen of het geluid van een kraan weer op zijn kamer naar zijn bed gaan, daarbij per ongeluk lego wegschoppend.


06.15 uur Dat heeft de tweeling ook gehoord.


06.20 uur Jippe heeft gehoord dat de tweeling in ons bed ligt.


06.21 uur Ik deel mijn bed nu met vier anderen, hoewel dat spannender klinkt dan Ik me misschien ooit eens heb voorgesteld. Er ligt een hand tegen mijn neus. Ik weet nu zeker dat Jippe zijn handen niet heeft gewassen...


06.29 uur Ik hoop vurig dat Brandweerman Sam me nog een uur slaap kan bezorgen. Drie jongens kijken op mijn telefoon filmpjes. Waarom duren die filmpjes maar 12 minuten?


06.35 uur Er zit iemand aan mijn telefoon. Beeld is klein geworden. Klachten van twee anderen.


06.45 uur De telefoon ligt nooit goed voor alle drie. Schuift steeds van kussen af of ligt niet precies in midden.


06.52 uur Ik graai tussen de beide matrassen naar de grond waar op de grond op vol volume de tune van brandweerman Sam klinkt ‘Hoe lang zijn nachtrust ook duurt… Sam is de held van de buurt’. Hij wel…


07.00 uur Ik hoor de wekkertoon de eerste keer van mijn vrouw. Dat is voor mijn zonen het teken om uit bed te klauteren en de dag te starten.


07.02 uur Ik sta in de keuken broodjes te smeren terwijl Brandweerman Sam me nog even in de woonkamer op de televisie redt (samen met de rest van Piekepolder, voor de kenners).


07.05 uur Jelte wilde toch echt jam in plaats van chocopasta. Jurre wilde een hard broodje, geen zacht broodje. Jippe vindt brandweerman Sam niet leuk en wilt lego Ninjago kijken. Ik zie de fles gin van gisteravond staan en vraag me voor een vriend af hoe filterkoffie gemaakt van gin in plaats van kraanwater zou smaken.


07.30 uur Iedereen heeft zijn ontbijt op, is aangekleed, gewassen, tanden zijn gepoetst en is braaf bezig aan een tekening, terwijl Jippe een boekje leest en ik met een krantje en verse kop koffie (zonder gin) op de bank zit. Nietes!


07.30 uur In werkelijkheid: er plakt wat jam op de stoffen bank. Iemand heeft in zijn broek geplast. Uit het harde broodje is 1 klein hapje genomen (‘Mijn buik zit vol, mag ik wat lekkers?’) en Jippe schreeuwt boos ‘rotkind’ tegen een van zijn broertjes. Nog twaalf uurtjes te gaan tot bedtijd (en 7 dagen, oftewel 10.140 minuutjes tot het einde van de vakantie. Niet dat ik ze tel of zo.)


09.13 uur Stop de persen. Jippe bouwt een Ninjago fort van Duplo en Playmobil, terwijl Jurre helpt met een huis en Jelte kleurt wat aan zijn knutseltafel. Ik sta wat strijk weg te werken, terwijl een nieuwe wasmachine draait (tweede broekplasser al achter de rug). Mijn vrouw loopt met haar laptop onder de arm naar boven voor haar eerste video overleg van de dag. We wisselen een blik uit: alles onder controle schat.


11.10 uur Ik hoop dat ik mijn telefoon niet verlies vandaag. De recente zoekopdrachten bevatten termen als leuke activiteiten met jonge kinderen, handleiding lego Ninjagodraak (kwijt), filterkoffie met gin, kerstspeurtochten, verdovingsmiddelen voor kinderen, wellnessresorts zonder kinderen en erger. In de woonkamer ligt alleen de speelhoek niet met speelgoed bezaaid.


12.45 uur In deze mooie regio zijn er in deze vakantie volop speurtochten met warme kopjes chocomelk, leuke routes met opdrachten en een hapje voor onderweg. Een fijne uitkomst nu zwembaden, bioscopen en speeltuinen gesloten zijn. Nu het eindelijk niet alleen maar regent zoals de afgelopen dagen (vooruitzicht alleen een buitje hier en daar) een mooie oplossing en een frisse neus voor iedereen. Zelfs mijn vrouw stopt wat eerder met werken en gaat mee.


13.16 uur Ik hoor de navigatie niet door geruzie op de achterbank en sta op een kwartier van het startpunt van de wandeling in een straat die dezelfde naam heeft, zo blijkt uit navraag nadat ik de tweelingwagen uit de auto had gehaald, alle sjaals, mutsen, handschoenen aan zijn, de trappelzak schoongemaakt is (er lag een plas modder achter de kofferbak)…


13.35 uur De meeste warme chocomelk is van de jas van Jelte afgehaald. Niemand moest plassen maar onder zachte dwang is iedereen nog gaan plassen en de routebeschrijving en opdrachten zijn uitgedeeld. Aan de wandel!


13.55 uur Ik had de route moeten bekijken. Die loopt blijkbaar van hier naar daar. Precies de plekken waar een buitje werd verwacht. Jippe loopt met die ene paraplu en de tweeling zit een stukje droog onder de kap van de wagen.


15.37 uur Ik vermoed dat we het einde van de wandeling naderen. Bladzijde 2 zit van de speurtocht plakt drijfnat van de regen aan de andere bladzijdes vast. ‘Hee’, zegt mijn vrouw, ‘onderin de wagen liggen twee regenpakken en drie kinderparaplu’s’ Het laatste stukje van de wandeling zwijg ik maar.


16.45 uur De kinderen hebben gegrabbeld, de meeste modder is onder onze schoenen uit, de jassen hangen thuis te drogen en de kinderen krijgen een warme douche. Terwijl ik snel wat boodschappen scoor denk ik al voorzichtig over een ontspannen, gezellige afronding van weer een vakantiedag.


19.25 uur De combinatie van frustraties over slecht eten door de jongens, de ongelooflijke rotzooi in de kamer en oververmoeidheid na de stevige wandeling en douche is geen gelukkige. Ook dit jaar red ik de nummer 1 in de top2000 van relaxte supervaders nét niet, tenminste als onze buurt meestemt.


19.27 uur Wat een mooi idee, we logeren met zijn allen vanavond in de woonkamer. Drie jongens rennen door de kamer nemen een aanloop en springen op de luchtbedden, zodat die door de kamer glijden.


20.00 uur Kijk ze daar eens liggen, ons kostbaarste bezit. Met zijn drietjes op een rij en twee maken er al schattige slaapgeluidjes. Wat houd ik toch ontzettend veel van ze. Daar moet op geproost worden. Het is op dat moment dat ik besef dat de weg naar de keuken afgesloten is door een rij luchtbedden met kinderen erop. Nog zes daagjes volop genieten van elkaar en de vakantie. Dat zijn zo’n 8640 minuten. Niet dat ik tel, maar toch. Aan alle tweelingvaders (en moeders) alvast een fijne vakantie en alle goeds voor 2021! Proost (als ik erbij kwam)!


Jeroen

Chronisch vermoeide, overbezorgde (tweeling)vader van Jippe (6), Jelte & Jurre (3)

Recent Posts