Vrolijke kerstliedjes en een inbraak, zalige tweelingkerst?

Iedereen lijkt wel in kerstsfeer, maar wij nog even niet, maar laten we het vrolijk houden met een lijstje kerstliedjes door mijn verhaal heen… Deze week werd er bij ons ingebroken (‘Midden in de winternacht…’): Kleding uit kasten getrokken, overal stukken houten treinbaan, knuffels met afgerukte poten, overhoop gehaalde kasten, moddersporen, beschadigde ramen, kapot gescheurde boeken, slapeloze nachten en dan was er daarnaast ook nog de schade die niet door de tweeling veroorzaakt was maar door de inbreker(s)….

In deze kerstperiode verlangen mijn vrouw Monique en ik extra naar een ‘stille nacht’. Realiteit is echter dat de laatste ononderbroken nacht alweer maanden geleden is en dat de wallen onder onze ogen niet onder doen voor flinke kerstballen. Gelukkig las ik in het politierapport dat Slachtofferhulp nog contact gaat opnemen met ons als je na een inbraak moeilijk slaapt. Ik vermoed dat zij veel tweelingouders zien.

Ik was overigens redelijk verrast over de inbraak, gezien het feit dat we sinds januari 2017 (‘Er zijn twee kinnekes geboren op aard’) beschikken over een geavanceerd, zeer gevoelig alarmsysteem. ‘De Jelte en Jurre 3000’ zeg maar, waarbij 3000 zowel voor hun aantal geproduceerde decibellen als onze ergernisfactor staat. Met één oog te lang kijkende naar een krakende traprede (de vierde, zesde, zevende en elfde traptrede en de negende trede aan de beide zijkanten, zo weet ik inmiddels als soort van ninja) start het gehuil van de één, al snel ondersteund door de ander. De Jelte en Jurre 3000 kent ook een timerfunctie, waardoor de helft van het systeem zich tussen 23.00 en 23.30 uur en de andere helft tussen 02.30 en 04.30 uur meldt. Dit waterdichte systeem reageert niet alleen op audiosignalen van de trap, maar ook op gehoest, doorspoelen van de wc, voorbijrijdende brommers, lichten die aangaan, stromend water door verwarmingsbuizen of geblaf vier dorpen verder. De aanschaf was in een vloek en een zucht (de vloek van mijn vrouw, de zucht van mij) gebeurd. Enige nadeel is dat het onderhoud wat tegenvalt.

Ik reken er op dat de betreffende inbreker die bij ons binnen heeft rondgelopen zo lang verwonderd naar de grote hoeveelheid luiers en troep heeft gekeken dat hij weinig tijd had om de rest van ons huis nog verder leeg te halen dan al gebeurd is.

Feit is wel dat zo’n inbraak een behoorlijke impact heeft. De deur staat altijd bij ons open (‘Nu zijt wellekome’), maar dat geldt toch minder voor het slaapkamerraam, kozijn en rolluik… Aan uitbraken waren we ook wel gewend, nu Jurre aan de deurklinken komt. Datzelfde geldt voor braaksporen, maar dan vaak genoeg op de bank of rond de kinderstoeltjes… Een inbraak was een nieuwe ervaring. De ergernis en het onveilige gevoel zal ik niemand hoeven uit te leggen (‘do they know it’s christmas time at all?’) , de super vrolijke tweeling misschien wel. Zo vaak komt het namelijk niet voor dat je als Jelte en Jurre nog bezoek van twee agenten ’s nachts krijgt die ook nog vrolijk met je kletsen terwijl je achter je speelgoedkarretje vrolijk door de kamer mag scheuren en tegen de dozen om de kerstboom op veilige hoogte te houden mag botsen (‘Oh denneboom, oh denneboom’). Ook de technische recherche daags na de inbraak viel behoorlijk in de smaak met die interessante gereedschapskist vol kwastjes en zo (‘All i want for christmas is you’).

Gelukkig heeft onze gevoelige kleuter Jippe niks van de inbraak meegekregen en is de rust in huis weer wat teruggekeerd. Overigens was de vorige zin de meest hilarische van dit hele stukje tekst tot nu toe. Ik wacht nog op de ‘Happy Xmas War is over’ kerst, waarin kinderen gezellig zonder zeuren of ruzie aan tafel mee-dineren, we gezellig samen rond de boom zitten en onder het genot van een hapje en drankje genieten van een of andere kerstfilm, zonder dat de kussens om onze oren vliegen, er kinderen aan de rolluiktouwen hangen of zich met hun knie vooruit op je laten vallen (‘jingle bells’) of met een elleboog je neus weten te raken (‘Rudolph the rednosed reindeer’).

Ach, misschien blikken we volgend jaar met kerst, met dan twee peuters en een kleuter in huis, terug en constateren we dat het allemaal een stuk gemakkelijker is geworden (‘Last Christmas’). Het was ook helemaal niet de bedoeling om een zwaarmoedig verhaal te schrijven… Een ‘eenzame kerst’ zal het zeker niet worden de komende jaren. En ondanks mijn geklaag in mijn blogs, de slapeloze nachten, de onderlinge ruzietjes en sloopwerk, in combinatie met drukke werkzaamheden en studie ben ik nog steeds een trotse vader van drie geweldige mannetjes met maar 1 wens voor 2019: Dat het goed gaat met Jippe, Jelte & Jurre en dat ze alle drie op hun eigen manieren vooruit gaan en genieten. Aan dat vadergeluk kan geen inbraak iets veranderen! Ik wens iedereen (behalve die ene inbreker) dan ook een ‘Wonderful christmastime!’

Met een kerstboom op hoogte ;)

Recent Posts
Archive
  • Facebook Clean
Volg ons ook op
social media

Copyright © 2015 Tweelingmama
Created by Wendy Meerbeek