Uiteten met een tweeling

October 6, 2018

Oh wat een prachtige dag! Uiteten met een tweeling

 

19.31 uur zondagavond…Een moeder met tranen in haar ogen, een echtpaar dat geen enkele moeite meer doet om hun irritatie te verbergen, drie kledingsetjes die in de dichtstbijzijnde kledingcontainer gegooid mogen worden, een hoorbare diepe zucht van de bedrijfsleider bij het verlaten van het pand, een serveerster met een verstuikte enkel, de rekening die al halverwege het toetje subtiel op tafel werd gelegd, een gezelschap dat in de ingang weer omdraait bij het geluid dat van onze tafel komt en zes andere gezelschappen die hoofdschuddend, mopperend onze kant op wijzen en een heuvel van stokbrood, pannenkoeken, frietensmurrie, placemats, plastic bestek en gesmolten ijs in een cirkel van vijf meter rondom onze tafel….

 

 

 

Dat was het eindresultaat van de onschuldige vraag: ‘Zullen we anders gezellig samen even gaan uiteten?’ Om andere tweelingvaders (en moeders) dezelfde hoge bloeddruk en andere ellende te helpen voorkomen een chronologisch overzicht van de ellende.

 

17.42 uur We betreden het kindvriendelijke (toen nog wel volgens hun website) restaurant, regelen twee kinderstoeltjes en nemen met zijn vijven plaats. Serveersters kijken bewonderend en begroeten ons hartelijk. Onze kinderen lachen op hun aller schattigst!

 

17.43 uur Bijna-kleuter Jippe huilt hartverscheurend, wil naast mama zitten

 

17.44 uur Nieuwe huilbui… Nee aan de andere kant

 

17.45 uur Vriendelijke serveerster brengt een fristi, biertje en een wijntje. Signaal voor de tweeling Jelte en Jurre om hun flesje water weg te gooien en boos te wijzen op onze glazen (waaronder het flesje fristi dat omgegooid is door een van de flesjes water)

 

17.50 uur Huilbui Jippe wanneer zijn nieuwe drinken nu eindelijk komt

 

17.51 uur Twee appelsapjes met rietje worden bezorgd en een nieuwe fristi, die gedeeltelijk over de tafel gaat omdat mijn vrouw Monique en ik rietjes proberen te vangen die de tweeling uit hun flesjes appelsap trekken. Jippe stoot onhandig flesje om.

 

17.52 uur We besluiten tot laatste redmiddel (best lang geduurd, toch?) en trekken de tas (plakkend van de fristi) open met daarin wat Toet-toetauto’s, twee locomotieven en een vliegtuig. Tweeling wil drinken. Nee toch niet. Flesje weg. Toch wel. Nee toch niet. Ik kijk Monique aan en we besluiten tot het menu en een kindermenu voor de kinderen… Mag het eten van de kinderen meteen bij het voorgerecht?

 

17.56 uur ‘Ik kan niet zolang wachten’ aldus onze ‘hangry’  bijna-kleuter. Ik leid hem af door de speelgoedauto in een ‘garage’ te parkeren (auto zingt vrolijk: “Ohhh wat een prachtige dag!....” ik twijfel er na een kwartiertje al aan….)

 

17.57 uur Ik was afgeleid. Jurre gooit vliegtuig weg onder een andere tafel. Vindt het erg grappig dat mijn vrouw hem corrigeert. Terwijl ik Monique onder een andere tafel zie kruipen (vlek in dat leuke blauwe jurkje) volgt Jelte het ‘goede’ voorbeeld van zijn broer. Jippe: ‘Ik heb hooooooonger’

.

18.12 uur De afgelopen vijftien minuten hebben we auto’s en vliegtuigen van de grond afgeraapt, zeventien keer gedreigd nu echt niks meer op te rapen, negentien keer uitgelegd dat het eten echt zo komt. Waarom hebben we in godsnaam een menu met een voorgerecht en nagerecht besteld?

 

18.14 uur Ik zweer dat ik een traan in een ooghoek bij mijn vrouw zag glinsteren voor ze in één teug haar wijn over de longen nam…. Valt hier tegen op te drinken? In de verte zie ik twee pannenkoeken met smarties aankomen en de serveerster een vreemde dans-move maken met haar linkerbeen. Dus dáár was dat vierde autootje, best een knappe afstand! Godzijdank vallen de pannenkoeken niet.

 

18.15 uur Huilbui Jippe terwijl mijn vrouw en ik pannenkoeken snijden. Waar blijft zijn eten nu?

 

18.21 uur Hoera, de voorgerechten staan op tafel, de tweeling peuzelt gretig aan hun pannenkoeken en Jippe speelt met de langste friet op zijn bord (een trein). Na wat gemompel over niet met eten spelen en de verrassing die bij het menu hoort als je goed eet komt ook het bakje met mayo nog en alles is compleet.

 

18.22 uur Ik maak de handen van Jurre schoon die het bakje met mayonaise te pakken heeft gekregen, terwijl Monique de mayonaise uit de haren van een huilende Jelte probeert te vegen. Jippe huilt dat hij mayonaise wil. De Toettoetauto zingt: “Oh wat een prachtige dag….” Ik neem een flinke teug van mijn bier…

 

18.36 uur Oh ja we hadden ook nog een hoofdgerecht besteld zie ik als ik van het vierde toiletbezoek met Jippe terug kom. Ruik ik nu ook een poepluier? Hee, er staat ook muziek aan in het restaurant. Dat had ik nog niet gehoord het afgelopen uur…

 

18.37 uur Jelte en Jurre willen echt geen pannenkoek als ze ons hoofdgerecht zien. Dát willen ze en wel NU! Stukjes pannenkoek worden uit protest wild om zich heen gegooid door Jurre. Ik corrigeer. Dat vindt Jelte enig die nu zijn stukjes de andere kant op gooit…. Mensen komen het restaurant binnen, maar draaien ook weer om bij een blik onze kant op.

 

18.58 uur Jippe heeft anderhalve friet op en vraagt wanneer de verrassing komt. Het echtpaar naast ons dat vertederd naar ons lachte bij binnenkomst oogt bozig en de man trapt geïrriteerd twee frieten en een Toettoetwagen terug onze kant op, de wagen zingt “Oh wat een prachtige dag”…. Buiten barst een flinke regenbui los. Volgens buienradar gaat de bui een uur duren, nee toch?

 

19.00 uur Jippe gaat echt niks meer eten “Het is koud”. De tweeling wil uit het stoeltje. Monique raapt haar telefoon op die Jelte met een Kungfu-actie uit haar handen heeft getrapt.

 

19.03 uur Ik kom terug van het zesde toiletbezoek met Jippe en Monique heeft een huilende Jelte op schoot. Ik besluit Jurre die het lopen heeft ontdekt even te laten stappen, terwijl Jippe even bij de ingang wil spelen.

 

19.05 uur Wat ben ik een amateur. De tafels zijn zo hoog dat Jurre net aan bestek en eten komt op de verschillende tafels. Jippe speelt even op de vlonder bij de ingang vol modder zodat zijn broek en shirt nu vol modder, fristi en mayonaise zitten. De kleding die de tweeling aanheeft heb ik al voor het voorgerecht opgegeven en durf ik niet eens meer op te sturen naar kinderen in nood ergens anders op de wereld…

 

19.12 uur Oh nee, het menu heeft ook nog een nagerecht. De serveerster besluit om de verrassing die hoort bij het kindermenu al aan Jelte en Jurre te geven… Het is een stuiterbal?!

 

19.12 uur Stuiterbal 1 eindigt zeven tafels verder, de ander stuitert via de paraplubak op het terras van het restaurant onder een vlonder… huilbui Jelte. Jippe huilt ook: Waar is mijn verrassing? Maakt dan creatie op zijn broek en shirt verder af met ijsvlekken en de aardbei die bij het ijs zit.

 

19.25 uur Het hele restaurant heeft spijt van de verrassing bij onze kindermenu’s. Stuiterballen zijn in beslag genomen of kwijt, kinderen krijsen en er blijkt al een rekening op onze tafel te liggen. Ik reken mijn vrouw hoopvol voor hoe lang het duurt voor de kinderen dadelijk in bed liggen. Op weg naar het pin-apparaat schuifel ik voorzichtig over de gladde vloer (appelsap en fristi), over hoopjes pannenkoek met friet en langs een spoor van mayonaise en ijs. Bij de bar hangt een bordje dat ik nu voor het eerst zie: ‘speelruimte kinderen op eerste verdieping’.

 

19.31 uur Ik smijt de plakkerige verzorgingstas waar nog een stuk pannenkoek aan bungelt in de kofferbak om te beginnen aan de autorit terug (en badjes, en flesjes en luiers enz.). Als ik de sleutel in het slot van de auto steek hoor ik uit de kofferbak nog net “Oh wat een prachtige dag”. Jippe vraagt wanneer we weer gaan. Hij vond het ‘super leuk’. Stiekem huil ik een beetje van binnen….

 

Wordt vervolgd?

 

Jeroen

Trotse, oververmoeide, ietwat overspannen (tweeling)vader

Please reload

Please reload

Recent Posts
Please reload

Archive