Postnatale depressie: twee prachtige gezonde kindjes, dus dat kon toch niet?

Dit keer een persoonlijke blog geschreven door tweelingmama Ine. Zij is 29 jaar, gehuwd en thuisverpleegkundige. Zwanger worden was bij ons wat moeilijker dan gepland. Uiteindelijk zijn we voor een fertiliteitsbehandeling gegaan, dit was niet vanzelfsprekend. Als vrouw voelt het alsof je faalt, Na enkele pogingen, en dus ook verschillende teleurstellingen, kregen we het goede nieuws te horen dat we zwanger waren. We wisten dat de kans op een tweeling er was. En ja hoor, het HCG was wel vrij hoog wat deed vermoeden op een tweeling. Na de eerste echo werd dit meteen bevestigd. Dolgelukkig waren we, twee kindjes! Maar ook was ik bang... Een tweelingzwangerschap brengt toch ook risico’s met zich

3x de bijzondere band tussen een tweeling

Het is vandaag Broer- en Zusdag! Een mooie dag om te delen wat ik zo bijzonder vind aan de band tussen onze tweeling en natuurlijk om wat heerlijke plaatjes te delen ;) 1. Emoties delen Wat kunnen de meiden van ons elkaar aanvoelen: wanneer er eentje ziek is, wordt er goed voor de ander gezorgd. En wanneer Maud serieus heel verdrietig is (en dus overstuur raakt), begint Femm ook hard mee te huilen. Er moet dan serieus iets aan de hand zijn, zie ik haar denken en wordt daardoor ook verdrietig. Andersom geldt dat overigens ook. Uiteraard kunnen ze ook heel goed ruzie maken en elkaar even helemaal niet goed aanvoelen. Maar wat me altijd weer opvalt is dat het ook weer snel vergeten zijn dat ze

Tweelingmama Wendy: ‘Ons leven ging veranderen, en HOE…’

Het begint op 12 april 2014; de zwangerschapstest geeft een positief streepje aan. Ik ben zwanger! Mijn hart maakt een sprongetje maar ik vind het ook zo spannend. Oke, ons leven gaat nu echt veranderen. Maar toen had ik nog geen idee HOE… Een paar weekjes later hadden we de eerste echo. God, wat was ik zenuwachtig… Of ik al een voorgevoel had dat het er wel eens twee zouden kunnen zijn? Twee baby’s in plaats van één? (die vraag krijg ik regelmatig)… Ja, stiekem had ik vanaf ongeveer de achtste week dat idee al. Mijn vriend verklaarde mij voor gek, maar ik dacht: het zit in de familie dus… het kan! Mijn zus en broer zijn een tweeling maar je hoort niet zo vaak dat de volgende generatie dan o

5x wat je vergeet van het eerste jaar met je tweeling

Zo'n eerste jaar met je tweeling lijkt soms wel een sneltrein die niet stopt. Tijd om na te denken is er niet en je leeft meestal op de 'automatische piloot'. Ondanks dat je met regelmaat het zinnetje 'Geniet er maar van, ze zijn zo groot' hoort en dat dus heus wel in je achterhoofd speelt, valt het soms echt niet mee. Want hoe moet je in godsnaam volop genieten als je 16 flesjes op een dag geeft, het liefst om en om want dan heb je pas echt even tijd voor je kleintje (want he ze worden zo snel groot!). Maar dat om en om kost je dus minstens 8 uur per dag maar ja het is wel leuker dan twee flessen tegelijk en een knuffel eronder omdat je anders handen tekort komt... Hoe moet je stilstaan bij

Wel of niet: oppassen op kleinkinderen

'Oma's overbelast door kleinkinderen: 'Soms zitten ze huilend in de spreekkamer.'', kopt RTLnieuws.nl. Ik schrik hiervan, want dat moet toch niet de bedoeling zijn van quality time met je kleinkinderen? Een paar weken later heb ik een overleg met leidinggevenden binnen de kinderopvangbranche. Ook daar hoor ik iemand zeggen: 'Laat alle kinderen naar kinderopvang komen. Het kan toch niet zo zijn dat opa's en oma's, die jarenlang hebben moeten werken, in hun vrije tijd alleen nog maar aan het oppassen zijn?' Ook ik 'doe eraan mee': onze kinderen gaan 3 dagen naar de opa's en oma's. De kids springen al een gat in de lucht als ik de avond ervoor vertel dat ze de volgende dag naar oma Net of oma R

Win: jouw mooiste vakantiefoto op canvas!

In Wendy Magazine lees ik deze maand over het thema 'Unplugged' en welk ander magazine ik ook pak; ook in de LINDA en & C Magazine. Overal op de cover staat iets over offline, en even niet met je mobiel bezig zijn. De nieuwe trend... want ontspannen een tijdschrift lezen, wegdromen, een praatje in de trein... Doen we dat eigenlijk nog wel? Ik zat gisteren in de metro van Londen naar Heathrow en terwijl ik om mij heen keek, stond of zat inderdaad iedereen met een mobiel in handen. Nou ja, bijna iedereen... een verliefd stel lag te slapen (ik vind het nog steeds ongelofelijk dat mensen dat kunnen want ik slaap alleen goed in een bed) en ik zie een bejaard stel die de krant leest. Ok, maar verd

  • Facebook Clean
Follow Us
Recent Posts
  • Facebook Clean
Volg ons ook op
social media

Copyright © 2015 Tweelingmama
Created by Wendy Meerbeek